சின்ன படத்தின் மூலம் வந்த இயக்குநர்கள், நடிகர்கள்தான் காலப்போக்கில் பெரிய இயக்குநர்கள், பெரிய நடிகர்களாக மாறுகிறார்கள்.
பெரிய படங்கள் வாங்குவதால் மட்டுமே அவர்களுக்கு பெரிய ஆதாயம் என்று வைத்துக் கொண்டாலும், அந்த படங்களை 75% சின்ன படங்களை 25% ஆக கூட அவர்கள் வாங்கிக் கொள்ளலாம்.
அதனால் எங்களுக்கான ஒரு ஜன்னல் திறக்கப்பட்டு சிறு காற்றாவது எங்கள் மீது படும். ஒரு நிறுவனம் எல்லோரையும் அரவணைத்து கை கோர்த்துதான் வளர வேண்டுமே தவிர ஒருத்தரை மட்டும் கைதூக்கி விட்டு மற்றவர்களை நசுக்கக் கூடாது.
பெரிய படங்களைக் கூட பறந்து பறந்து சண்டையிடுகிறார்களா, பேய் இருக்கா, சாமி படமாக இருக்கிறதா, அதிக வன்முறை உள்ளதா, ரத்தம் உங்கள் மீது தெறிக்கிற அளவு இருக்கிறதா என்று பார்த்துதான் வாங்குகிறார்கள்.
இப்போது வருகிற அநேக தமிழ் படங்களில் இது மாதிரி வன்முறைகள் பெருகிவிட்டன. இதனால் சிறுவர்களை பெரிதும் பாதிக்கிற நிலை வந்துவிட்டது. தமிழ்நாட்டில் இருப்பதே 1450 தியேட்டர்கள்தான்.
ஒரு பெரிய நடிகர் படம் வந்தால் 900 தியேட்டர்களிலாவது அவர் படத்தைப் போட்டு விடுகிறார்கள். சின்னப் படங்கள் ஓடுவதற்கான ஒரு சுவாசம் கூட கிடைக்கவில்லை. நம் படங்களை இவர்களிடம் காட்டும்போது ‘இதெல்லாம் ஓடாது. திரையரங்குகள் கிடைக்காது.
