ராணாவின் குடும்பத்தினர், குறிப்பாக அவரது வயதான பெற்றோர், பல ஆண்டுகளாக அவரை தன்னலமின்றி பராமரித்து வருகின்றனர். அவரது குடும்பத்தினர் ஒருபோதும் அவரை விட்டு விலகவில்லை. ஒருவரை நேசிப்பது என்பது இருண்ட காலங்களிலும் அவர்களைக் கவனித்துக்கொள்வதாகும். கடவுள் எந்த மனிதனிடமும் வாழ்வை ஏற்றுக் கொள்கிறாயா என்று கேட்பதில்லை, நீ அதை ஏற்றே ஆக வேண்டும். இந்த வரிகள் ஒரு நபர் மரணத்தைத் தேர்ந்தெடுக்க முடியுமா என்ற சட்டக் கேள்வி எழும்போது மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது” என்று நீதிபதி பார்திவாலா குறிப்பிட்டார்.
ஷேக்ஸ்பியரின் புகழ்பெற்ற “இருப்பதா அல்லது வேண்டாமா( “To be or not to be)என்ற வரிகளை மேற்கோள் காட்டிய நீதிபதி, வாழும் உரிமை என்பதில் மரணத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை அடங்குமா என்பதைத் தீர்மானிக்க இந்த வரிகள் பொருத்தமாக இருப்பதாகக் கூறினார்.
2011 ஆம் ஆண்டு அருணா ஷான்பாக் வழக்கில் வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பின் மூலம் விதிவிலக்கான சூழ்நிலைகளில் செயலற்ற கருணைக் கொலை இந்தியாவில் சட்டப்பூர்வமாக்கப்பட்டது. பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளான ஷான்பாக், நாற்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையில் இருந்தார், இதனால் அவர் செயலிழந்து மூளைக்கு கடுமையான பாதிப்பு ஏற்பட்டது. மருத்துவ சான்றுகள் அவர் உயிர்வாழ வேண்டும் என்று கூறுகின்றன என்று டாக்டர்கள் குறிப்பிட்டனர். ஆனால் செயலற்ற கருணைக் கொலைக்கான விதிமுறைகளைத் தளர்த்தி, கருணைக் கொலையை நீதிபதிகள் அனுமதித்தனர்.
