இந்துத்துவ அரசியல் வலுப்பெற்று வரும் இன்றைய சூழலில் அதற்கு மாற்றாகப் பௌத்தம் மற்றும் தலித் விடுதலை என்ற அயோத்திதாசரின் தரிசனம் இன்றும் பொருத்தமானதாக உள்ளது. வெறும் இடஒதுக்கீடு மட்டுமே போதாது என்றும் ஒட்டுமொத்தச் சமூகக் கட்டமைப்பும் மாற வேண்டும் என்றும் அவர் வலியுறுத்தினார்.
அயோத்திதாசரின் சிந்தனையில் பெண்ணியக் கோணம் போதுமான அளவு இல்லை என்பது ஒரு முக்கியக் குறையாகச் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. தலித் பெண்கள் சந்திக்கும் சாதி மற்றும் பாலின ஒடுக்குமுறைகள் குறித்து அவர் விரிவாக விவாதிக்கவில்லை. சாதி வன்முறைகளில் பெண்களின் உடல் ஒரு போர்க்களமாக மாற்றப்படுவதை நாம் காண்கிறோம். எனவே சாதி எதிர்ப்பு அரசியல் என்பது பெண்ணியத்தோடு கட்டாயம் இணைந்தே பயணிக்க வேண்டும். இந்த இடைவெளியைப் பிற்காலச் சிந்தனையாளர்கள் இன்று நிரப்பி வருகின்றனர்.
அதேபோல் சாதியின் பொருளாதார அடிப்படைகளான நில உரிமை மற்றும் உழைப்புச் சுரண்டல் குறித்தும் அயோத்திதாசர் இன்னும் கூடுதலாகக் கவனம் செலுத்தியிருக்கலாம். இத்தகைய சில வரம்புகள் இருந்தாலும் அயோத்திதாசர் ஒரு மிகச்சிறந்த மறு கட்டமைப்பாளராகவே வரலாற்றில் அறியப்படுகிறார். அவர் சாதியை வரலாற்றின் சுமையாக விளக்கினார் மற்றும் பௌத்தத்தை விடுதலையின் கருவியாகக் கையில் எடுத்தார்.
அயோத்திதாசரின் கனவான சாதியற்ற மற்றும் சமத்துவமான தமிழகம் என்பது இன்னும் ஒரு முழுமையடையாத பணியாகவே உள்ளது. அவரது சிந்தனை மரபை அம்பேத்கரியம் மற்றும் வர்க்க அரசியலோடு இணைத்து ஒரு புதிய தலித் அரசியல் கோட்பாட்டை உருவாக்குவது இன்றைய அவசரத் தேவையாகும். அவர் சொன்னதோடு நின்றுவிடாமல் அவர் திறந்து வைத்த விடுதலையின் கதவு வழியாக நாம் இன்னும் நீண்ட தூரம் பயணிக்க வேண்டும்.
சமூகச் சமத்துவம் பொருளாதார நீதி மற்றும் பாலின விடுதலை ஆகிய அனைத்தும் இணைந்த ஒரு போராட்டமே உண்மையான மாற்றத்தைக் கொண்டு வரும். பண்டிதர் அயோத்திதாசர் காட்டிய வழியில் ஒரு புதிய விடியலை நோக்கித் தமிழகம் நகர வேண்டிய தருணம் இதுவாகும். அவரது தத்துவங்கள் வரும் தலைமுறைக்கும் ஒரு சிறந்த வழிகாட்டியாக அமையும் என்பதில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை.
