மொழிகளைத் தாண்டிய இசைப் பயணம்
ஒரு மொழியின் பாடகியாக மட்டும் இல்லாமல், இந்தியாவின் பல மொழிகளுக்கிடையே இசைப் பாலமாக இருந்தவர் ஜானகி.
ஒரு பாடகர் மொழியை உச்சரிக்கலாம். ஆனால் ஒரு சிறந்த பாடகர் அந்த மொழியின் உணர்வை உணர வேண்டும். ஜானகியின் சிறப்பு அதுதான்.
அவர் பாடிய மொழிகளில் ஒவ்வொன்றிலும் அந்தந்த மக்களின் உணர்வு உலகத்தோடு இணைந்து பாடினார்.
பணிவு கொண்ட கலைஞர்
2013-ஆம் ஆண்டு அறிவிக்கப்பட்ட பத்ம பூஷண் விருதை அவர் ஏற்க மறுத்தார். அங்கீகாரம் தாமதமாக வந்ததாகக் கருதிய அவரது முடிவு, அவரது கலைச் சுயமரியாதையை வெளிப்படுத்தியது.
விருதுகளை விட ரசிகர்களின் அன்பே மிகப்பெரிய அங்கீகாரம் என்ற அவரது அணுகுமுறை, அவரது எளிமையை காட்டுகிறது.
இன்றைய தலைமுறைக்கு அவர் தரும் பாடம்
இன்று தொழில்நுட்பம் இசை உருவாக்கும் முறையை மாற்றியுள்ளது. செயற்கை நுண்ணறிவு பல புதிய வாய்ப்புகளை உருவாக்குகிறது.
ஆனால் ஒரு மனித குரலில் இருக்கும் உண்மையான உணர்ச்சியை உருவாக்குவது இன்னும் ஒரு கலை.
கண்ணீரை குரலில் கொண்டு வருவது.
சிரிப்பை குரலில் உணர வைப்பது.
ஒரு கதாபாத்திரத்தின் வாழ்க்கையை சில நிமிட பாடலில் சொல்லிவிடுவது.
இதுதான் எஸ். ஜானகியின் தனித்துவம்.
நிறைவாக…
எஸ். ஜானகி ஒரு பாடகி மட்டும் அல்ல.
அவர் ஒரு உணர்ச்சி மொழி.
அவர் ஒரு தலைமுறையின் நினைவு.
அவர் பலரின் குழந்தைப் பருவம்.
அவர் பலரின் காதல்.
அவர் பலரின் தாய்மை உணர்வு.
அவர் பலரின் தனிமைக்கான ஆறுதல்.
ஒரு குரல் அமைதியாகலாம். ஆனால் அந்தக் குரல் உருவாக்கிய உணர்வுகள் ஒருபோதும் மறையாது.
இந்தியத் திரையிசை வரலாற்றில் மனித உணர்வுகளுக்கு குரல் கொடுத்த மிகச் சிறந்த கலைஞர்களில் ஒருவராக எஸ். ஜானகியின் பெயர் என்றும் ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கும்.
