பூட்டுக்கு ஏற்ற சாவி (திறனை மேம்படுத்துதல்):
நாம் அனைவரும் ஒன்றை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். நாம் அடைய விரும்பும் இலக்கு (பொக்கிஷம்) எவ்வளவு பெரியதோ, அந்த அளவிற்கு உங்களின் தகுதியும் (சாவி) நுட்பமானதாக இருக்க வேண்டும்.
ஒரு சாதாரண வேலை என்பது ஒரு சிறிய பூட்டு; அதற்கு ஒரு அடிப்படைச் சான்றிதழ் போதும். ஆனால் ‘சான்றோன்’ ஆவதும், வரலாற்றில் இடம்பெறும் வகையில் ‘சாதிப்பதும்’ ஒரு மிகப்பெரிய பொக்கிஷம். அதைத் திறக்க வெறும் பாடப்புத்தகச் சான்றிதழ் எனும் சாவி மட்டும் போதாது.
திறமை எனும் தச்சர்:
பூட்டின் அளவிற்கு ஏற்பச் சாவியைச் செதுக்குவது ஒரு பொறுப்பான செயல். அந்தச் சாவியைச் செதுக்கும் கருவிகள்தான்:
பன்முக வாசிப்பு: தன் துறை மட்டுமன்றி பிற துறைகளையும் அறிதல்.
மதிப்புக் கல்வி: அறநெறிகளுடன் வாழ்தல்.
சுய தேடல்: “நாம் யார்?” என்ற புரிதலை வளர்த்தல்.
கல்லாதது உலகளவு (The Vast Unknown)
சான்றிதழ் பெற்றவர்கள் “கற்றது கையளவு” என்ற வட்டத்திற்குள்ளேயே சுருங்கிவிடுகிறார்கள். இவர்களுக்கு சமூக நீதி போன்ற பிற துறைகளைப் பற்றிய அறிவு மிகக் குறைவாகவே இருக்கிறது என்பது கவலைக்குரியது.
ஒரு துறை சார்ந்த படிப்பு ஒருவருக்குத் தன்னம்பிக்கையைத் தரலாம், ஆனால் அதுவே ஒருவரை முழுமையான மனிதனாக்காது. தன்னைச் சுற்றியுள்ள மற்ற துறைகளைப் பற்றி அறியாத போது, ஒருவரால் சரியான சமூக முடிவுகளை எடுக்க முடிவதில்லை.
“ஒரு துறையில் மட்டும் அறிஞராக இருப்பது,
அந்தத் துறையின் சிறைக்குள் கைதியாக இருப்பதற்குச் சமம்.”
சான்றிதழ் அல்ல… சாதனையே அடையாளம்!
சான்றிதழ் என்பது கல்வி நிறுவனங்களால் வழங்கப்படும் ஒரு அங்கீகாரம் மட்டுமே. ஆனால், சான்றாண்மை என்பது ஒரு மனிதன் தனக்குத் தானே வழங்கிக்கொள்ளும் உயரிய பண்பு.
பொறுப்புணர்வு: “இந்தச் சமூகம் என் கையில்” என்று எண்ணும் ஒரு மாணவன், பாடப்புத்தகத்தைத் தாண்டி சமூகத்தைப் படிக்கத் தொடங்குவான்.
பார்வை: குறுகிய நோக்கம் கொண்ட கல்வி ஒருவரை வேலைக்காரனாக மாற்றும்; ஆனால் அகலப்பார்வை கொண்ட கல்வி ஒருவரைத் தலைவனாக (Leader) மாற்றும்.
சாதனை: தன்னலம் கடந்து சமுதாய நலனுக்காகத் தன் அறிவைப் பயன்படுத்துபவனுக்கு எந்தச் சான்றிதழும் தேவையில்லை. வரலாறு அவனையே ஒரு பாடமாகப் போற்றும்.
