வாசகர்களை, எழுத்தாளர்களாக, பங்களிப்பாளர்களாக மாற்றும் விகடனின் ‘My Vikatan’ முன்னெடுப்பு இது. இந்தக் கட்டுரையில் இடம்பெற்றுள்ள கருத்துகள் அனைத்தும், கட்டுரையாளரின் தனிப்பட்ட கருத்துகள். விகடன் தளத்தின் கருத்துகள் அல்ல – ஆசிரியர்
ஒரு திரைப்படம் வெற்றிபெறும்போது, அதன் இயக்குநர் மக்களின் நினைவில் இடம்பிடிக்கிறார். ஆனால், ஒரு வார இதழ் தொடர்ந்து வாசிக்கப்படும்போது, அதன் ஆசிரியர் மக்களின் வாழ்க்கைக்குள் நுழைகிறார். இந்த இரு அனுபவங்களையும் ஒரே வாழ்வில் பெற்றுக்கொண்ட சில படைப்பாளிகளில் பாக்யராஜ் முக்கியமானவர்.
தமிழ்த் திரைப்பட வரலாறு அவரை திரைக்கதை ஆசிரியராகவும், இயக்குநராகவும், நடிகராகவும் கொண்டாடியுள்ளது. ஆனால், அந்தப் படைப்பாளியின் இன்னொரு முகம் – “பாக்யா’ வார இதழின் ஆசிரியர் – எதிர்பார்த்த அளவுக்கு பேசப்படவில்லை. திரைப்படம் அவருக்குப் புகழைக் கொடுத்திருக்கலாம்; ஆனால் வாசகர்களுடன் இடைவிடாத உறவை உருவாக்கிக் கொடுத்தது ‘பாக்யா’.
திரைப்படம் ஒரு படைப்பு; இதழியல் ஒரு தொடர்ச்சி. ஒரு திரைப்படம் வெளியான பிறகு அதன் பயணம் பார்வையாளரின் நினைவில் தொடர்கிறது. ஆனால் ஒரு வார இதழ், ஒவ்வொரு வாரமும் வாசகரின் கதவைத் தட்டுகிறது. இந்த இரு ஊடகங்களின் இயல்பை உணர்ந்திருந்ததால்தான், திரைப்பட வெற்றியின் உச்சத்தில் இருந்தபோதும் பாக்யராஜ் அச்சு ஊடகத்தை நோக்கிப் பயணித்தார்.
‘பாக்யா’ வெறும் திரைப்பட இதழாக மட்டுமே தன்னை வரையறுத்துக் கொள்ளவில்லை. திரைப்பட உலகின் நிகழ்வுகளுடன் சேர்த்து, சமூகப் பார்வைகள், வாழ்க்கை அனுபவங்கள், தொடர் எழுத்துகள், வாசகர் தொடர்பு, இலக்கியச் சுவை ஆகியவற்றுக்கும் இடமளித்தது. இதழ் என்ற வடிவத்தை அவர் செய்திகளைச் சொல்லும் கருவியாக மட்டும் பார்க்கவில்லை; வாசகர்களுடன் நீண்டகால உறவை உருவாக்கும் கலாச்சார வெளியாகப் பார்த்தார்.
ஒரு இயக்குநரின் சிந்தனை திரைப்படத்தில் இரண்டு மணி நேரம் மட்டுமே வாழ்கிறது. ஆனால் ஒரு ஆசிரியரின் சிந்தனை வாரந்தோறும் வாசகரை மீண்டும் சந்திக்கிறது. இந்த வித்தியாசத்தை உணர்ந்திருந்ததால்தான், பாக்யராஜின் படைப்புப் பயணம் திரையரங்கில் முடிவடையவில்லை.
அவரது திரைப்படங்களைப் போலவே, அவரது எழுத்துகளும் எளிமையை அடிப்படையாகக் கொண்டவை. சிக்கலான கருத்துகளைக் கூட இயல்பான மொழியில் சொல்லும் திறன், அவரை திரைப்பட ரசிகர்களின் விருப்பமான இயக்குநராக மட்டுமல்ல, வாசகர்களின் நெருக்கமான ஆசிரியராகவும் மாற்றியது.
இன்று சமூக ஊடகங்கள் ஒரு படைப்பாளிக்கும் மக்களுக்கும் இடையிலான தூரத்தை குறைத்துவிட்டன. ஆனால் அந்த வசதிகள் இல்லாத காலத்தில், ‘பாக்யா’ போன்ற வார இதழ்கள்தான் அந்தப் பாலமாக இருந்தன. அந்தப் பாலத்தை உருவாக்கியதில் பாக்யராஜின் பங்கு தனித்துவமானது.
பாக்யராஜின் திரைக்கதைகள் குறித்து பல ஆய்வுகள் எழுதப்பட்டுள்ளன. ஆனால் அவரது ஆசிரியர் பணியைப் பற்றிய ஆய்வுகள் மிகக் குறைவு. உண்மையில், இந்த இரண்டு உலகங்களும் ஒன்றையொன்று பூர்த்தி செய்தன. திரையில் அவர் காட்சிகளை உருவாக்கினார்; இதழில் அவர் உரையாடல்களை உருவாக்கினார்.
ஒரு தலைமுறை அவரை இயக்குநராக நினைவுகூரும். இன்னொரு தலைமுறை நடிகராக நினைவுகூரும். ஆனால் ஆயிரக்கணக்கான வாசகர்கள், வாரந்தோறும் தங்கள் இல்லங்களை வந்தடைந்த ஆசிரியராகவும் அவரை நினைவுகூர்வார்கள். அதுவே பாக்யராஜின் அதிகம் பேசப்படாத, ஆனால் மிகவும் அர்த்தமுள்ள மரபாகும்.
– புகழ் தயாளன்
காரைக்குடி
