சொல்லாத வார்த்தைகளும், ஆழமான பந்தங்களும்
வாழ்க்கைப் பயணத்தில் நாம் சந்தித்த மனிதர்கள் பலர். ஆனால், சிலரின் அன்பும், நம்பிக்கையும் நம் ஆத்மாவைத் தொட்டவை.
ஒரு கடினமான தருணத்தில், வார்த்தைகளே இன்றி நம் தோள் தொட்டு, “நான் இருக்கிறேன்” என்று உணர்த்திய நண்பனின் கைப்பிடி.
தாயின் மடியில் தலைவைத்துத் தூங்கும்போது உணர்ந்த அந்தப் பரம அமைதி.
சொல்ல நினைத்தும் உதடுகள் பிரியாமல், கண்களாலேயே பேசிப் பிரிந்த சில உன்னதமான அன்பின் தருணங்கள்.
இவை அனைத்தும் எந்த வருடத்தின், எந்த மாதத்தின், எந்தத் தேதியில் நடந்தன என்பதை விட, அவை நமக்குக் கொடுத்த நெகிழ்ச்சியும், மன நிறைவுமே முக்கியமானது.
தோல்வியின் கண்ணீரும், மீண்டெழுந்த நம்பிக்கையும்
தேதியில்லாத டைரியில் வெறும் மகிழ்ச்சி மட்டுமே இருப்பதில்லை; கண்ணீரின் தடங்களும் உண்டு. தனியாக அமர்ந்து அழுத இரவுகள், எல்லாமே முடிந்துவிட்டது என்று நினைத்த ஏமாற்றங்கள், நம்பிக்கைத் துரோகங்கள்…
ஆனால், அந்த வீழ்ச்சிகளுக்குப் பிறகு, சுயமாக நம்மை நாமே தேற்றிக்கொண்டு, கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டு மீண்டெழுந்த அந்த நொடிதான் உண்மையிலேயே மிக அழகானது. அந்தத் தோல்விகளும் வலிமிகுந்த அனுபவங்களுமே நம்மைச் செதுக்கி, இன்றைய மனிதனாக நம்மை மாற்றியிருக்கின்றன.
