தமிழ்நாட்டின் மனிதாபிமானப் பாடம்
தமிழ்நாட்டில் மனிதாபிமானம் என்பது பெரிய சர்வதேச அமைப்புகளின் சொல் மட்டும் அல்ல. அது அன்றாட வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாகவே இருக்கிறது.
ஒரு அரசு மருத்துவமனையில் ஏழை நோயாளிக்குச் சிகிச்சை கிடைப்பது மனிதாபிமானம்.
ஒரு முதியவருக்கு சமூகப் பாதுகாப்பு கிடைப்பது மனிதாபிமானம்.
ஒரு பேரிடரில் வீடு இழந்த குடும்பத்திற்கு தற்காலிகத் தங்குமிடம் கிடைப்பது மனிதாபிமானம்.
ஒரு பள்ளி மாணவனுக்கு உணவு கிடைப்பது மனிதாபிமானம்.
ஒரு தெருவோர மனிதனிடம் அவமதிப்பாகப் பேசாமல், அவன் ஏன் அந்த நிலைக்கு வந்தான் என்று கேட்பதும் மனிதாபிமானம்.
இதுதான் மனிதாபிமானத்தின் உள்ளூர் முகம்.
திருநங்கை… பெயருக்கு முன் மனிதர்
2011 மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி இந்தியாவில் 4,87,803 திருநங்கையர் பதிவாகியுள்ளனர். தமிழ்நாட்டில் 22,364 பேர் பதிவாகியுள்ளனர். இவை 2011-ம் ஆண்டின் அதிகாரப்பூர்வ மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்புத் தரவுகள்; தற்போதைய எண்ணிக்கையாக எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது.
இந்த எண்ணிக்கைக்குப் பின்னால் வாழ்வாதாரம், கல்வி, சுகாதாரம், வேலைவாய்ப்பு, பாதுகாப்பு, சமூக அங்கீகாரம் ஆகிய கேள்விகள் உள்ளன.
தமிழ்நாடு திருநங்கையர் நல வாரியம் போன்ற அமைப்புகள் இந்த சமூகத்தின் நலனுக்கான அரசுத் தலையீட்டின் ஒரு பகுதியாக உள்ளன.
ஒருவருக்கு உதவித்தொகை கொடுப்பது மட்டும் மனிதாபிமானம் அல்ல.
அவர் உதவி கேட்க வேண்டிய நிலையே இல்லாத வாழ்க்கையை உருவாக்குவதுதான் அடுத்த கட்ட மனிதாபிமானம்.
பாலியல் தொழிலில் இருப்பவர்களும் மனிதர்களே
பாலியல் தொழிலைப் பற்றி பேசும்போது சட்டம், மனிதக் கடத்தல், சுரண்டல், உடல்நலம், வறுமை, பாதுகாப்பு எனப் பல பரிமாணங்கள் உள்ளன.
மனிதக் கடத்தலையும் கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட பாலியல் சுரண்டலையும் எதிர்ப்பது அவசியம். அதே நேரத்தில் பாலியல் தொழிலில் இருப்பவர்களை வன்முறை, நோய், சுரண்டல், பாகுபாடு ஆகியவற்றிலிருந்து பாதுகாப்பதும் அவசியம்.
இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் 2022-ல் வழங்கிய உத்தரவில், பாலியல் தொழிலாளர்களும் சட்டத்தின் கீழ் கண்ணியத்துடனும் சம உரிமைகளுடனும் நடத்தப்பட வேண்டியவர்கள் என்பதை வலியுறுத்தியது.
சட்டம் குற்றத்தை எதிர்க்க வேண்டும்; மனிதாபிமானம் மனிதனை எதிர்க்கக் கூடாது.
சிறைச்சாலைக்குள்ளும் மனிதன் இருக்கிறான்
குற்றம் செய்தவருக்கு சட்டப்படி தண்டனை வழங்கப்பட வேண்டும். அதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை.
ஆனால் சிறைத்தண்டனையின் நோக்கம் ஒருவரை நிரந்தரமாக சமூகத்திலிருந்து அழிப்பதாக இருக்கக் கூடாது. கல்வி, தொழிற்பயிற்சி, மனநல ஆதரவு, குடும்பத் தொடர்பு, விடுதலையின் பின்னர் வேலைவாய்ப்பு போன்றவை மறுவாழ்வின் முக்கிய பகுதிகள்.
ஒரு கைதி சிறையிலிருந்து வெளியே வரும்போது, சமூகத்திடம் அவனுக்கு திரும்பிச் செல்லும் கதவு இல்லையென்றால் என்ன நடக்கும்?
அதனால் தண்டனைக்குப் பிறகு மறுவாழ்வு என்பதும் மனிதாபிமானத்தின் ஒரு முக்கியமான பரிமாணம்.
தெருவில் கிடப்பவர் ஒரு புள்ளிவிவரம் அல்ல
2011 மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பில் இந்தியாவில் 4,13,670 பேர் ‘Beggars, Vagrants etc.’ என்ற வகைப்பாட்டில் பதிவாகியிருந்தனர். இது 2011 தரவு மட்டுமே; தற்போதைய எண்ணிக்கையாகப் பயன்படுத்தக் கூடாது.
ஒருவரைத் தெருவில் பார்த்தவுடன் அவரை “பிச்சைக்காரர்” என்று முடிவு செய்வது எளிது.
ஆனால் அவருக்குப் பின்னால் முதுமை இருக்கலாம். மாற்றுத்திறன் இருக்கலாம். குடும்பத் துண்டிப்பு இருக்கலாம். மனநலச் சிக்கல் இருக்கலாம். வேலைவாய்ப்பு இல்லாமை இருக்கலாம்.
எனவே மனிதாபிமானத்தின் சரியான கேள்வி:
“அவருக்கு எவ்வளவு பணம் கொடுப்பது?” அல்ல.
“அவர் ஏன் இந்த நிலைக்கு வந்தார்?” என்பதுதான்.
AI வரட்டும்… மனிதன் மறையக் கூடாது!
செயற்கை நுண்ணறிவு மனிதாபிமானப் பணியில் புதிய வாய்ப்புகளை உருவாக்குகிறது.
வெள்ளம் எங்கு ஏற்படலாம் என்பதை முன்கூட்டியே கணிப்பது, செயற்கைக்கோள் படங்களை ஆய்வு செய்வது, காணாமல் போனவர்களைத் தேடும் தரவுப் பகுப்பாய்வு, பல மொழிகளில் தகவல்களை விரைவாக மாற்றுவது, மருத்துவத் தகவல்களை ஒழுங்குபடுத்துவது போன்ற பணிகளில் AI உதவ முடியும்.
ஆனால் ஒரு முக்கியமான எல்லை இருக்க வேண்டும்.
AI முடிவெடுக்கலாம்; மனித கண்ணியத்தின் இறுதி காவலன் மனிதனாகவே இருக்க வேண்டும்.
பேரிடர் முகாமில் இருக்கும் குழந்தைக்கு ஒரு கணினி “தேவை” என்று தரவை உருவாக்கலாம். ஆனால் அந்தக் குழந்தையின் கண்ணீரைத் துடைக்க மனிதக் கைதான் வேண்டும்.
மனிதாபிமானத்தின் எதிர்காலம்
உலகம் இன்னும் பல சவால்களைச் சந்திக்கப் போகிறது.
காலநிலை மாற்றம் புதிய பேரிடர்களை உருவாக்கலாம். போர்கள் நீடிக்கலாம். இடம்பெயர்வு அதிகரிக்கலாம். தொழில்நுட்பம் புதிய வாய்ப்புகளையும் புதிய அபாயங்களையும் கொண்டு வரலாம்.
இதனால் நாளைய மனிதாபிமானப் பணி வெறும் உணவு மற்றும் மருந்து வழங்கும் பணியாக இருக்காது.
தரவு, செயற்கை நுண்ணறிவு, காலநிலை அறிவியல், மருத்துவம், உளவியல், சமூகப் பாதுகாப்பு, பொருளாதார மறுவாழ்வு — அனைத்தும் ஒன்றாக இணைந்த பணியாக மாறும்.
ஆனால் அதன் மையத்தில் ஒரு விஷயம் மட்டும் மாறக்கூடாது.
மனிதன்.
முடிவில்…
மனிதாபிமானம் என்பது பரிதாபம் அல்ல.
அது உரிமை.
அது கண்ணியம்.
அது சமத்துவம்.
அது பாதுகாப்பு.
அது ஒரு குழந்தைக்கு உணவு.
ஒரு அகதிக்கு பாதுகாப்பான இடம்.
ஒரு திருநங்கைக்கு மரியாதை.
ஒரு கைதிக்கு மறுவாழ்வு வாய்ப்பு.
ஒரு தெருவோர மனிதனுக்கு மீண்டும் வாழ்க்கைக்குத் திரும்பும் பாதை.
ஒரு பேரிடர் பாதித்த குடும்பத்திற்கு புதிய தொடக்கம்.
ஒரு போரால் பாதிக்கப்பட்ட மனிதனுக்கு அமைதியின் நம்பிக்கை.
உலக மனிதாபிமான நாளின் மிகப்பெரிய செய்தி இதுதான்:
உலகம் எவ்வளவு நவீனமாக மாறினாலும், மனிதனை மனிதனாகப் பார்க்கும் திறனை இழந்துவிட்டால் அந்த வளர்ச்சிக்கு அர்த்தமில்லை.
ஆகஸ்ட் 19 ஒரு நாளின் நினைவாக மட்டும் இருக்க வேண்டாம்.
365 நாட்களும் மனிதாபிமானமாக வாழ்வதற்கான நினைவூட்டலாக இருக்கட்டும்.
