தியேட்டருக்குள் சூதாட்ட கிளப் நடத்தும் வில்லன், அவனுடைய ‘விசுவாசமான’ அடியாள், கொண்டா ரெட்டியின் கடத்தல் சாம்ராஜ்ஜியம், இவர்களை வைத்தே பணம் சம்பாதிக்க நினைக்கும் போதை மருந்து சப்ளையர் என வில்லன்களின் பின்னணிக்கு எழுத்தாக மெனக்கெட்டிருக்கிறார் சஞ்சய். ஆனால், அவர்கள் எடுக்கும் முடிவுகள், அதையொட்டி காட்சிகள் நகரும் விதம் என எதிலுமே நம்பகத்தன்மை இல்லை. இடைவேளையில் பார்க்கிங்கில் நடக்கும் அந்த பென் டிரைவ் – பணம் பண்டமாற்று டிராமாவும், சந்தீப் கிஷன் – ஷிவ் பண்டிட் சண்டையில் சம்பத்ராஜின் கதாபாத்திரம் உள்ளே வருவதும் நல்லதொரு டிராமா!
அந்த இடைவேளை காட்சி எதிர்பார்ப்பைக் கூட்டினாலும் அதன் பிறகு ஹீரோ அண்ட் கோ போடும் பிளான்கள், வில்லன்கள் நிகழ்த்தும் ஆக்ஷன் பிளாக் என எதிலுமே புதுமையும் இல்லை, லாஜிக்கும் இல்லை. ட்விஸ்ட் என வைக்கப்பட்ட விஷயங்களும் நம்மை எந்த விதத்திலும் ஆச்சர்யப்படுத்தவில்லை. ‘பிளான்’ என்ற வார்த்தை வசனங்களில் மட்டும் அதிகமாக உச்சரிக்கப்படுகிறதே தவிர, செயலில் எங்குமே புத்திசாலித்தனம் எட்டிப் பார்க்கவில்லை. ஆரம்பத்தில் அத்தனை லாக்கர்களைக் காட்டிவிட்டு, ஒரு பரபர ‘ஹெய்ஸ்ட் டிராமா’வுக்கான எதிர்பார்ப்பையும் கிளப்பிவிட்டு, பின்னர் சாதாரண ஆடு – புலி ஆட்டமாக ஏமாற்றுகிறது எழுத்து! இத்தனை கொலைகள், கடத்தல், சூதாட்ட கிளப் என எல்லாமே இருந்தும், க்ளைமாக்ஸில் மட்டுமே வந்து கதவைத் தட்டுகிறது காவல்துறை… ஆவ்வ்வ்வ்!
