ஆனால், அசுரனில் அவர்களின் அலைச்சல் என்பது ஒரு பகுதி மட்டுமே! வெக்கையில் விவரிக்கப்படாத பல இடங்கள் அசுரனில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. வெக்கையில் இல்லாத கூடுதல் விஷயங்கள் அசுரனில் பேசப்பட்டுள்ளன. வெக்கையில் சாதியும், நில உரிமையும், வடக்கூரானின் பிரச்சினை. ஆனால், அசுரன் இந்தப் பின்னணியை இன்னும் விரிவுபடுத்துகிறது. பஞ்சமி நில அபகரிப்பு, தீண்டாமை, சாதிக்கொடுமை, கீழ்வெண்மணியை நினைவூட்டும் கொலைகள், அதற்குப் பழிக்குப் பழி போன்ற வெக்கையில் இல்லாத, ஆனால் அதற்கு நெருக்கமான விசயங்களனைத்தும் அசுரனில் சிவசாமியின் பூர்வீகக்கதையில் பேசப்படுகிறது. ’சாதிய வன்மம் கொண்ட பணக்காரர்களும், அவர்களுக்குத் துணைபோகும் அதிகாரமும்’ என்பதுதான் சிதம்பரம் எனும் முதிரா இளைஞனின் வாயிலாக வெக்கை முன்வைக்கும் கேள்வி. அதுவே அசுரனிலும் தொடர்கிறது.
மேலோட்டமான வாசிப்பில் வெக்கையை ஒரு சினிமாவுக்கான கதையாக யாரும் கருதமுடியாது. அதற்குள்ளிருந்த அருமையான சினிமாவைக் கண்டுகொண்டிருக்கிறார் வெற்றிமாறன்.
சாதியின் நிஜமான கோரமுகம் எப்படிப்பட்டது என்பது இன்றைய தலைமுறைக்குத் தெரிந்திருக்க வாய்ப்புகள் மிகவும் குறைவு. நமக்கு மிக சமீபமான ஒரு காலத்தில் செருப்பு அணியவும், மேற்சட்டை அணியவும், தண்ணீர் எடுக்கவும் கூட ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் எத்தகைய ஒடுக்குமுறைகளை எதிர்கொண்டார்கள், அவர்களின் உயிர் எத்தனை மலிவாக இருந்தது என்பதையும் படம் பதிவு செய்திருக்கிறது. இன்னும் இந்தக் கொடூரங்கள் நாட்டின் பல பகுதிகளில் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. தமிழ்நாடு இந்த அசிங்கத்திலிருந்தெல்லாம் சற்றே மீண்டு வந்திருக்கிறது எனினும் இன்னும் நாம் பயணிக்க வேண்டிய தூரம் அதிகம். அதற்கு நாம் வரலாற்றிலிருந்து பாடம் கற்கவேண்டும். அல்லது, வரலாறு மீண்டும் அந்தப் பாடத்தை நமக்குக் கற்பிக்கும்.
இறுதியாக சிவசாமி, சிதம்பரத்திடம் ஒன்றைச் சொல்கிறான்.
”நம்மிடம் நிலமிருந்தால் பிடுங்கிக் கொள்வார்கள், நம்மிடம் காசு பணம் இருந்தால் எடுத்துக்கொள்வார்கள். கல்வி ஒன்றுதான் யாராலும் அபகரிக்க முடியாத சொத்து. எப்படியாவது படிச்சிரு செதம்பரம். படிச்சி மேல வந்த பிறகு அவன் நமக்கு செஞ்சதை, நாம யாருக்கும் செய்யக்கூடாது”
’கேடில் விழுச் செல்வம் கல்வி’ என்று வள்ளுவம் சொல்லுவதும் இதைத்தான். பிற்போக்குச் சக்திகள் புதிய பலம் பெற்று வீறுகொண்டிருக்கும் தற்காலத்தில் மீண்டும் சாதிய அழுக்குகளுக்குள் நாம் வீழாதிருக்க வேண்டுமானால், கல்வியும் பகுத்தறிவும்தான் நம்மிடமிருக்கும் ஒரே ஆயுதம்.
அசுரன் அதையே நமக்கு நினைவூட்டுகிறான்.!
