ஆயிரக்கணக்கானோரைக் காப்பாற்றிய அந்த மாவீரன், தனது குடும்பத்தைக் காப்பாற்ற பகுதிநேர மொழிபெயர்ப்பாளராகவும், பல்பு விற்கும் நபராகவும், பின்னர் மாஸ்கோவில் உள்ள ஒரு ஏற்றுமதி நிறுவனத்தில் சாதாரண குமாஸ்தாவாகவும் வறுமையிலும், எந்தவித அடையாளமுமின்றியும் வாழ்ந்தார். தான் காப்பாற்றியவர்கள் உயிரோடு இருக்கிறார்களா என்பது கூட பல தசாப்தங்களாக அவருக்குத் தெரியாது.
1968-ம் ஆண்டு, சுகிஹாராவால் காப்பாற்றப்பட்ட யெஹோஷுவா நிஷ்ரி என்ற நபர், இஸ்ரேலிய தூதரகத்தின் மூலம் பல ஆண்டுகளாகத் தேடி அவரை ஜப்பானில் கண்டுபிடித்தார். அதன்பிறகுதான் சுகிஹாராவின் தியாகம் உலகுக்குத் தெரிய வந்தது.
1984-ம் ஆண்டு, இஸ்ரேலின் உயரிய விருதான Righteous Among the Nations (நேர்மையானவர்களின் வரிசையில் ஒருவர்) என்ற விருது அவருக்கு வழங்கப்பட்டது. இந்த விருதைப் பெற்ற ஒரே ஜப்பானியர் இவர்தான். விருது அறிவிக்கப்பட்டபோது, வயது மூப்பின் காரணமாக அவரால் இஸ்ரேலுக்குச் செல்ல முடியவில்லை. அவரது மனைவி மற்றும் மகன் சென்று அதைப் பெற்றுக்கொண்டனர்.
ஜூலை 31, 1986 அன்று தனது 86-வது வயதில் சுகிஹாரா காலமானார். தான் செய்த மாபெரும் தியாகத்தைப் பற்றி அவர் எப்போதுமே பெருமைப்பட்டதில்லை. “நான் ஒன்றும் பெரிய காரியம் செய்துவிடவில்லை; ஒரு மனிதன் சக மனிதனுக்குச் செய்ய வேண்டியதைத்தான் செய்தேன்” என்று மிகவும் எளிமையாகக் கூறினார்.
உயரிய பதவியோ, பணமோ, அதிகாரமோ ஒரு மனிதனை மாமனிதன் ஆக்குவதில்லை. இக்கட்டான சூழ்நிலையில், தங்களுக்கு ஆபத்து வரும் எனத் தெரிந்தும், சக மனிதனுக்காக இரக்கப்படும் அந்த மனிதநேயம் மட்டுமே ஒருவரை வரலாற்றில் நிலைநிறுத்துகிறது.
இருள் சூழ்ந்த வழியில் நீங்கள் செல்லும் போதெல்லாம், அறத்தின் பக்கம் நிற்கத் தயங்காதீர்கள்!
