தமிழ்நாட்டின் பொறியியல் எதிர்காலம்
தமிழ்நாட்டுக்கு பொறியியல் திறமை என்பது புதிய விஷயம் அல்ல. தொழிற்சாலைகள், வாகன உற்பத்தி, மின்னணுப் பொருட்கள், தகவல் தொழில்நுட்பம், விண்வெளித் தொழில்நுட்பம், பாதுகாப்புத் தொழில்நுட்பம், புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் எனப் பல துறைகளில் தமிழ்நாடு வலுவான நிலையை உருவாக்கியுள்ளது. ஆனால் அடுத்த கேள்வி முக்கியமானது.
தமிழ்நாட்டில் எத்தனை பொறியாளர்கள் உள்ளனர்? என்பதைவிட, தமிழ்நாட்டிலிருந்து உலகின் பிரச்சினைகளுக்கான எத்தனை தீர்வுகள் உருவாகின்றன? என்பதே முக்கியம்.
காவிரி நீர் மேலாண்மை முதல் நகர வெள்ளக் கட்டுப்பாடு வரை…
விவசாய உற்பத்தி முதல் தொழிற்சாலை தானியக்கமயமாக்கல் வரை…
பொதுப் போக்குவரத்து முதல் மின்சார வாகனங்கள் வரை…
ஒவ்வொரு பிரச்சினையும் ஒரு புதிய பொறியியல் வாய்ப்பு.
சமூகத்திற்கும் பொறியியல் தேவை
பொறியியல் என்றால் இயந்திரங்களோடு மட்டுமே தொடர்புடையது என்று நினைப்பது தவறு. சமூகப் பிரச்சினைகளுக்கும் பொறியியல் சிந்தனை தேவை.
ஒரு முதியவர் அரசு அலுவலகத்தில் ஒரு சான்றிதழைப் பெற பலமுறை அலைய வேண்டிய நிலை ஏன்? ஒரு மாற்றுத்திறனாளி ஒரு கட்டிடத்திற்குள் எளிதாகச் செல்ல முடியாதது ஏன்?
ஒரு கிராமத்து மாணவனுக்கு நகர மாணவனுக்குக் கிடைக்கும் கல்வி வாய்ப்பு ஏன் கிடைக்கவில்லை? ஒரு விவசாயி தண்ணீர் இருந்தும் அதைச் சரியான முறையில் பயன்படுத்த முடியாதது ஏன்?
இவை அனைத்தும் வெறும் தனிநபர் பிரச்சினைகள் அல்ல.
அமைப்பின் வடிவமைப்பில் உள்ள குறைகள்.
அதனால் சமூகத்தையும் ஒரு அமைப்பாகப் பார்த்து, அதன் குறைகளைப் புரிந்துகொண்டு, அனைவருக்கும் ஏற்ற தீர்வுகளை உருவாக்கும் சிந்தனை நமக்குத் தேவை.
இதுவே சமூகப் பொறியியல் சிந்தனை.
உலகத்திற்கு தேவைப்படும் பொறியாளர்கள்
இன்று உலகம் எதிர்கொள்ளும் மிகப்பெரிய சவால்கள் எல்லைகளைக் கடந்து நிற்கின்றன.
காலநிலை மாற்றம்.
நீர்ப் பற்றாக்குறை.
உணவுப் பாதுகாப்பு.
ஆற்றல் நெருக்கடி.
கடல் மட்ட உயர்வு.
இயற்கை வளங்களின் அழிவு.
பெருகும் நகரங்கள்.
மனிதர்களுக்கும் இயந்திரங்களுக்கும் இடையிலான புதிய உறவு.
இவற்றுக்கு ஒரே துறையின் அறிவு போதாது.
பொறியியல் அறிவுடன் பொருளாதாரம், சுற்றுச்சூழல், சமூகம், நிர்வாகம், அறம் ஆகியவற்றையும் இணைத்துச் சிந்திக்க வேண்டிய காலம் இது.
நாளைய பொறியாளர் இயந்திரத்தை மட்டும் புரிந்துகொள்ளக் கூடாது; மனிதனையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
செயற்கை நுண்ணறிவு வந்துவிட்டது. இனி பொறியாளர் தேவையில்லையா?
இல்லை.
மாறாக, பொறியாளரின் பங்கு இன்னும் முக்கியமாகிறது.
செயற்கை நுண்ணறிவு கணக்கிட முடியும்.
தகவல்களைப் பகுப்பாய்வு செய்ய முடியும்.
வடிவங்களை அடையாளம் காண முடியும்.
பல தீர்வுகளை முன்வைக்க முடியும்.
ஆனால்,
எந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க வேண்டும்?
எந்தத் தீர்வு மனிதனுக்கு உண்மையில் பயனுள்ளதாக இருக்கும்?
அதன் விளைவுகள் என்ன?
அது நியாயமானதா?
அது பாதுகாப்பானதா?
என்பதை முடிவு செய்வதில் மனித அறிவும் பொறுப்புணர்வும் இன்னும் மையமாக இருக்கின்றன.
அதனால் எதிர்காலப் போட்டி மனிதனுக்கும் செயற்கை நுண்ணறிவுக்கும் இடையிலான போட்டியாக இருக்காது.
செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்தத் தெரிந்த மனிதனுக்கும், அதைப் பயன்படுத்தத் தெரியாத மனிதனுக்கும் இடையிலான போட்டியாக மாறும்.
அதில் பொறியாளர்களுக்கு மிகப்பெரிய வாய்ப்பு இருக்கிறது.
இறுதியில்…
ஒரு பொறியாளர் கட்டுவது பாலமாக இருக்கலாம்.
ஆனால் அந்தப் பாலம் இரு கரைகளை இணைக்கிறது.
ஒரு பொறியாளர் உருவாக்குவது இயந்திரமாக இருக்கலாம்.
ஆனால் அந்த இயந்திரம் மனிதனின் உழைப்பை எளிதாக்குகிறது.
ஒரு பொறியாளர் உருவாக்குவது கணினி அமைப்பாக இருக்கலாம்.
ஆனால் அது உலகின் கோடிக்கணக்கான மனிதர்களை இணைக்கிறது.
ஒரு பொறியாளர் உருவாக்குவது செயற்கை நுண்ணறிவாக இருக்கலாம்.
ஆனால் அதை எதற்காகப் பயன்படுத்துகிறோம் என்பதில்தான் அதன் உண்மையான மதிப்பு இருக்கிறது.
எனவே எதிர்கால உலகிற்கு வெறும் அதிக அறிவுள்ள மனிதர்கள் மட்டும் தேவையில்லை.
பிரச்சினையைப் புரிந்துகொள்ளும் மனிதர்கள் தேவை.
புதிய தீர்வுகளை உருவாக்கும் மனிதர்கள் தேவை.
தோல்வியிலிருந்து கற்றுக்கொள்ளும் மனிதர்கள் தேவை.
அறிவையும் அறத்தையும் இணைக்கும் மனிதர்கள் தேவை.
அதற்காகத்தான் பொறியியல் கல்வி.
அதற்காகத்தான் பொறியியல் சிந்தனை.
அதற்காகத்தான் பொறியியல் மூளை.
இன்று இயந்திரங்கள் மனிதனைப் போலச் சிந்திக்கக் கற்றுக்கொண்டு வருகின்றன.
நாளை மனிதன் இயந்திரத்தைவிட ஆழமாகச் சிந்திக்க வேண்டியிருக்கும்.
செயற்கை நுண்ணறிவு எவ்வளவு வளர்ந்தாலும், அதற்கு திசை காட்ட வேண்டியது மனித நுண்ணறிவுதான்.
அந்த மனித நுண்ணறிவை அறிவியல், படைப்பாற்றல், பகுத்தறிவு, பொறுப்பு, அறம் ஆகியவற்றுடன் இணைத்து, பிரச்சினைகளைத் தீர்வுகளாக மாற்றும் சிந்தனையே—
பொறியியல் மூளை.
இனிய பொறியாளர்கள் தின நல்வாழ்த்துகள்!
-புகழ்தயாளன்
