அதற்கு அந்தப் பேராசிரியர் சிரித்துக்கொண்டே ஒரு ரகசியத்தைச் சொன்னார்: “காவ்யா, உனக்குப் பயமாகவே இருக்கட்டும். ஆனால் மேடையில் ஏறும்போது, நீதான் இந்த உலகத்திலேயே மிகச் சிறந்த பேச்சாளர் என்பது போலவும், உனக்குத் துளியும் பயமே இல்லை என்பது போலவும் ‘நடித்துக்’ காட்டு. நிமிர்ந்து நில், முகத்தில் ஒரு புன்னகையை வை, கூட்டத்தோடு கண் பார்த்துப் பேசு. ஒரு பத்து நிமிடத்திற்கு மட்டும் சிறந்த பேச்சாளராக நடி.” என்றார்.
வேறு வழியில்லாமல் காவ்யாவும் மேடையில் ஏறினாள். தனக்குப் பயம் இல்லை என்று தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டு, நிமிர்ந்து நின்று புன்னகையுடன் பேசத் தொடங்கினாள். முதலில் அது அவளுக்கு ஒரு ‘நடிப்பாக’த்தான் இருந்தது. ஆனால் ஆச்சரியப்படும் விதமாக, அவள் உடல் மொழியைப் பார்த்து பார்வையாளர்கள் அவளது பேச்சைக் கூர்ந்து கவனிக்கத் தொடங்கினார்கள்.
அவர்கள் கவனிக்கிறார்கள் என்பதைப் பார்த்தவுடன், அவளுக்குள் ஒரு புது உற்சாகம் பிறந்தது. சில நிமிடங்களிலேயே அந்த ‘நடிப்பு’, நிஜமான தன்னம்பிக்கையாக மாறியது. அந்தக் கருத்தரங்கில் மிகச் சிறப்பாகப் பேசி அனைவரின் பாராட்டுகளையும் பெற்றாள் காவ்யா.
இந்தக் கதை நமக்கு உணர்த்துவது இதைத்தான். மனதிற்கும் உடலுக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு. ஆங்கிலத்தில் “Fake it till you make it” (உருவாகும் வரை நம்பி நடி) என்று சொல்வார்கள். ஒரு விஷயத்தைச் செய்யப் பயமாக இருந்தால், “எனக்கு இது சுலபமாக வரும்” என்று நம் மூளைக்குக் கட்டளையிட வேண்டும்.
தைரியமான மனிதரைப் போல உடல் மொழியை மாற்ற வேண்டும். நாம் அப்படிச் செயல்படத் தொடங்கும்போது, நம் மூளை அதை உண்மையாகவே நம்பத் தொடங்கி, நிஜமான தன்னம்பிக்கையைக் கொடுக்கும்.
தன்னம்பிக்கை என்பது கடையில் விற்கும் பொருளல்ல; அது நம் அன்றாடப் பழக்கம். நாம் தினமும் பல் துலக்குவது போல, குளிப்பது போல, தன்னம்பிக்கையும் தினமும் பழக வேண்டிய ஒரு விஷயம்.
இன்று நீங்கள் ஏதேனும் ஒரு புதிய சவாலை எதிர்கொள்ளப் போகிறீர்களா? நேர்காணலுக்குச் செல்கிறீர்களா? அல்லது புதிய நபர்களிடம் பேசப் போகிறீர்களா? உங்களுக்குப் பயமாக இருந்தால் பரவாயில்லை; ஆனால் அந்தப் பயத்தை வெளியே காட்டாமல், “நான் முழு நம்பிக்கையுடன் இருக்கிறேன்” என்று நம்பிச் செயல்படுங்கள். அந்தச் செயல், உங்கள் வாழ்க்கையை மாற்றும் நிஜமான தன்னம்பிக்கையாக மாறும்.
இன்றைய நாள், உங்கள் தன்னம்பிக்கையின் நாளாக மலரட்டும்!
