வாசகர்களை, எழுத்தாளர்களாக, பங்களிப்பாளர்களாக மாற்றும் விகடனின் ‘My Vikatan’ முன்னெடுப்பு இது. இந்தக் கட்டுரையில் இடம்பெற்றுள்ள கருத்துகள் அனைத்தும், கட்டுரையாளரின் தனிப்பட்ட கருத்துகள். விகடன் தளத்தின் கருத்துகள் அல்ல – ஆசிரியர்
இன்றைய 2026-ம் ஆண்டில், பல பெருநிறுவனங்கள் “சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு’ (Sustainability) என்பதை ஏதோ ஆண்டறிக்கையில் அடிக்கும் ஒரு சின்ன வாசகமாகத்தான் பார்க்கின்றன. “உண்மையான மாற்றத்தை அடுத்த தலைமுறை பார்த்துக்கொள்ளும்” என்று ஒதுங்குகிறார்கள்.
ஆனால், இந்த மெத்தனப்போக்கிற்கு இன்னும் பத்தே பத்து ஆண்டுகள் தான் கெடு!
இதன் பின்னணியில் இருப்பது ஏதோ பெரிய தத்துவார்த்த விழிப்புணர்வு அல்ல… அதுதான் மாறப்போகும் பொருளாதாரக் கணக்கு!
1. செலவுக் கணக்கு தலைகீழாக மாறுகிறது!
இயற்கையிலிருந்து புதிதாக மூலப்பொருட்களை வெட்டி எடுப்பதை விட, பழைய பொருட்களை மறுசுழற்சி செய்வது எதிர்காலத்தில் மிக மலிவானதாக மாறும். குப்பைமேடுகள் நிரம்புவது, நீர்மட்டம் குறைவது போன்ற நெருக்கடிகளால், பழைய “பொருளை எடு, தயாரி, தூக்கி எறி” (Take-Make-Waste) முறை இனி நிறுவனங்களுக்குப் பெரு நஷ்டத்தைத் தரும்.
2033-க்குள் கம்பெனிகளின் வரவு-செலவு அறிக்கையைப் போல கார்பன் கணக்குகளும் (Carbon Ledgers) தீவிரமாகக் கண்காணிக்கப்படும். 2040-ல் புதிய மூலப்பொருட்களைத் தோண்டி எடுப்பதே லாபமற்றதாகிவிடும்; பழைய பொருட்களைப் புதுப்பித்து விற்கும் ‘ரீ-காமர்ஸ்’ (Recommerce) முறையே கோலோச்சும்!
2. இந்த மாற்றத்தின் சூத்திரதாரி: செயற்கை நுண்ணறிவு (AI)!
இந்த பிரம்மாண்டமான மாற்றத்தை மனிதர்கள் மட்டும் தனியாகச் செய்துவிட முடியாது. அங்கேதான் செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) கைகொடுக்கிறது:
எந்தப் பொருள் எங்கு மறுசுழற்சிக்குத் தகுதியானது என்பதை AI நொடியில் பகுப்பாய்வு செய்யும்.
தொழிற்சாலைக் கழிவுகளை முன்கூட்டியே தடுத்து, கழிவே இல்லாத ‘ஸ்மார்ட் சப்ளை செயின்’ முறையை உருவாக்கும்.
ஒரு பொருள் எந்த மூலப்பொருளில் இருந்து உருவானது என்ற முழு வரலாற்றுப் பதிவையும் (Digital Traceability) மக்களுக்கு வெளிப்படையாகக் காட்டும்.
