காலத்தின் சுழற்சியில் தேசங்களின் எல்லைகளும், நூற்றாண்டுகளின் இடைவெளிகளும் மறைந்துபோகலாம். ஆனால், மனித உணர்வுகளும், குருதியின் வழியே வழியும் பாசத் தேடலும் என்றும் மங்கிப்போவதில்லை!
அதற்குச் சான்றாக, ஆஸ்திரேலியாவில் இருந்து புதுக்கோட்டை மண்ணிற்குத் தன் தாத்தாவின் அசைக்க முடியாத நினைவுகளைத் தேடி ஓடோடி வந்துள்ளார் ஒரு பேரக் குழந்தை.
ஃபேஸ்புக் மூலம் மலர்ந்த வரலாற்றுத் தேடல்!
புதுக்கோட்டை சமஸ்தானத்தின் திவானாகக் கடந்த 1934 முதல் 1946-ம் ஆண்டு வரை ஆளுமைமிக்க நிர்வாகத்தைச் செய்தவர் சர் அலெக்சாண்டர் ராபர்ட் லோஃப்டஸ் டோட்டன்ஹாம் (Sir Alexander Robert Loftus Tottenham CIE). இவருடைய பேரன் இயன் கெண்டல் (73). இவர் தனது மனைவி ஹெலன் கெண்டலுடன் ஆஸ்திரேலியாவில் வசித்து வருகிறார்.
கடல் கடந்து வாழும் இயன் கெண்டலுக்கு, தான் நேரில் பார்த்திராத தன் தாத்தா பணியாற்றி வாழ்ந்த புதுக்கோட்டை மண்ணைப் பற்றியும், அவரது வரலாற்றுச் சுவடுகளைப் பற்றியும் அறிய நீண்ட நாட்களாகவே ஏக்கம் இருந்தது.

அந்த ஏக்கத்தின் விளைவாக, சமூக வலைத்தளமான ஃபேஸ்புக்கில் தனது தாத்தா குறித்த தேடலைத் தொடங்கினர்.
இயன் கெண்டலின் உறவினர் சிமோன் ஃபேஸ்புக்கில் எழுப்பிய கேள்வியைக் கண்ட புதுக்கோட்டை சமஸ்தான இளையமன்னர் விஜயகுமார் தொண்டைமான், உடனே அவரோடு ஃபேஸ்புக்கில் தொடர்பு கொண்டு உரையாடியுள்ளார்.
மேலும், டோட்டன்ஹாம் புதுக்கோட்டைக்குச் செய்த மகத்தான சேவைகள் மற்றும் வரலாற்றுத் தகவல்கள் அடங்கிய புத்தகங்களையும், ஆவணங்களையும் உடனடியாக ஆஸ்திரேலியாவிற்கு அனுப்பி வைத்தார்.
அந்தப் புத்தகங்கள் இயன் கெண்டலின் தந்தையையும் சகோதரரையும் சென்று சேர்ந்தன. அவற்றைப் படித்துப் பார்த்து வியந்துபோன இயன் கெண்டலுக்கு, புதுக்கோட்டைக்கு நேரில் சென்று தன் தாத்தா வாழ்ந்த மண்ணைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் மிக உறுதியானது.
மன்னர் குடும்ப வரவேற்பும் உணர்ச்சிப் பெருக்குக் கல்லறையும்!
உடனே தனது மனைவியுடன் புதுக்கோட்டைக்குப் புறப்பட்டு வந்த இயன் கெண்டல் தம்பதியினரை, விஜயகுமார் தொண்டைமான் நேரில் சந்தித்துத் தமிழ் மண்ணின் விருந்தோம்பலோடு வரவேற்றார்.
தொடர்ந்து, புதுக்கோட்டை சமஸ்தானத்தின் “ராஜமாதா’ மகாராணியார் ரமாதேவி தொண்டைமானின் 87-ஆவது பிறந்த நாள் நிகழ்விலும் இயன் கெண்டல் தம்பதியினர் கலந்துகொண்டு சிறப்பித்தனர்.
அதன்பின்னர், புதுக்கோட்டை மச்சுவாடி டி.எல்.சி. சர்ச்சில் அமைந்துள்ள திவான் டோட்டன்ஹாமின் கல்லறைக்கு இயன் கெண்டல் அழைத்துச் செல்லப்பட்டார்.
இத்தனை ஆண்டுகளாகப் படங்களிலும் கதைகளிலும் மட்டுமே கண்ட தன் தாத்தாவின் கல்லறையைக் கண்ணெதிரே கண்டதும், இயன் கெண்டல் கொஞ்சம் உடைந்து நின்றார். உணர்ச்சிகளின் கொந்தளிப்பால் பேச்சையிழந்த அவர், கல்லறையின் மீது மலர்களைத் தூவி, தன் இரு கரங்களாலும் அதைத் தழுவி, கட்டிப்பிடித்தபடி விம்மினார்.
பல தசாப்தங்களாகத் தேக்கி வைத்த பாசம் முழுவதும் கண்ணீராக வழிந்தோடிய அந்த நொடி, அங்கிருந்த அனைவரது நெஞ்சையும் கரைய வைத்தது.