காவிரி கரையோர கிராமங்களில் பஞ்சம் ஏற்பட்ட போது கஞ்சி தொட்டி திறந்து பல உயிர்களை காப்பாற்றி உள்ளனர் முக்கியமான சில குடும்பத்தார். மேட்டூர் காவிரி கரை ஞாயம்பாடியிலிருந்து ஆரம்ப காலத்தில் நான்கு குடும்பங்கள் முதலில் புலம்பெயர்ந்து வந்ததாகவும், அதை தொடர்ந்து பல குடும்பங்கள் மார்ட்டள்ளிக்கு வந்தனர் என்றும் தன் நினைவுகளை பகிர்ந்தார். பெரும்பாலான வன்னிய சமூகத்தைச் சேர்ந்த இவர்களை, கிறிஸ்தவ மதத்திற்கு மத மாற்றம் செய்தவர் வில்லியம் பிரதர் என்ற பிரெஞ்சு பாதிரியார். அவரின் கல்லறை இப்போது மைசூர் அருகில் சாம்ராஜ் நகரத்தில் உள்ளது என்பது கூடுதல் தகவல்.
அந்தக் காலங்களில் ஊர்களில் பிரச்சனை என்றால் ஊருக்கு நியாயம் பேச போனவர் ஊர் கவுண்டர். மணியக்காரர் மற்றும் கோல்காரர் போன்ற கிராம பதவிகளில் உள்ள பெரிய மனிதர்கள் கஞ்சித் தொட்டி திறந்து மக்களை காப்பாற்றி உள்ளனர். காவிரி கரையோர கிராமங்களில் விளையும் மிளகாய் வெகு பிரசித்தம், இன்னமும் கூட! பின்னாளில் ஞாயம்பாடியிலிருந்து புலம் பெயர்ந்து வந்த மக்கள் கொள்ளேகால் மாவட்டத்தில் ஜல்லி பாளையம், ஜக்கள்ளி, தோமையார் பாளையம், பிரகாஷ் பாளையம், ஜாகேரி, புஷ்பகிரி, ஜம்பனள்ளி, மரியமங்கலம் மற்றும் மார்ட்டள்ளி உட்பட பல ஊர்களில் நிரந்தரமாக தங்கி செட்டில் ஆனார்கள்.
ஜாகேரி என்ற இடம் சிவனசமுத்திரம் அருவி விழும் இடத்துக்கு அருகில் உள்ளது. அங்கே திரு சம்மனசுநாதன் அவர்களின் நண்பர் திரு புலவர் அந்தோணிசாமி என்பவரை சந்தித்தோம். மேற்கண்ட இருவரும் நீண்ட நாள் நண்பர்கள். பல வருடங்கள் கழித்து நம்முடன் வந்த போது சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது என்று கண்களில் ஆனந்த கண்ணீருடன் ஒருவரை ஒருவர் தழுவி நலம் விசாரித்துக் கொண்டனர். தனது மனைவி, மகன்கள், பேரக்குழந்தைகளுடன் முக்கியமாக மாடு, ஆடு, கோழி என எல்லா சொந்தங்களுடன் விவசாயம் நடத்தி நிம்மதியாக வாழ்ந்து வருகிறார் புலவர். சிறுவயதிலிருந்து கவிதைகள் புனைவதில் வல்லவர். நோட்டுப் புத்தகத்தில் அவர் எழுதிய பல கவிதைகளை நமக்கு காண்பித்து மகிழ்ந்தார். விவசாயம் தான் முக்கியம் மற்றதெல்லாம் அப்புறம்தான் என்று புன்னகைத்தார். ஒரு மகன் வெளிநாட்டில் வேலை பார்க்கிறார். ஒரு சிறிய குன்று போல் உள்ள இடத்தின் மேல் உள்ளது அவரது வீடு. ஆஹா! என்ன ஒரு அற்புதமான இடம்.
“உறவுகள் வளர்ந்து கொண்டே இருந்தது. நான் கொஞ்சம் சுயநலமாக ஒரு புத்தகம் போல தயாரித்து வைத்தேன். கவிதைகளை அவ்வப்போது அதில் எழுதி வைத்தேன். கவிதைகளை புத்தகம் ஆக்கி இருக்கலாமே என்ற கேள்விக்கு “கொள்கைகள் மட்டும் இருந்தால் போதாது, ஐயா! இதைப்போல கலைகள் குடும்ப வாழ்க்கைக்கு நேராக நமக்கு உதவாது. இதை முழு நேர தொழிலாக வைக்க இயலாது. உங்களுக்கு தெரியுமா? காரல் மார்க்ஸின் குழந்தை இறந்த போது இறுதி சடங்கு செய்ய அவரிடம் அப்போது காசு இல்லை. கொள்கைகளையும், நடைமுறை வாழ்க்கையையும் குழப்பிக்கொள்ளக்கூடாது. இது எனது கருத்து” என்றார் புலவர் அந்தோணிசாமி.
“எனக்கு கன்னட மொழியும் தெரியும், எழுத்தில் பெயர் வாங்க வேண்டும் என்றெல்லாம் நான் ஆசைப்பட்டதில்லை. ஆனால் தமிழின் தொடர்பு விட்டுப் போகாமல் இருக்க தமிழில் தொடர்ந்து எழுதி வருகிறேன். ஞாயம்பாடியில் இருந்த தொடர்புகள் தற்போது எனக்கு இல்லை. இங்குள்ள உறவுகள் சவேரியார் பாளையம், மாசிலாபாளையம் போன்ற இடங்களில் இருந்தும் வந்து செட்டில் ஆகி இருக்கின்றனர். கொளத்தூருக்கு அருகில் உள்ள பூமனூர் மற்றும் ஞாயம்பாடி கிராமங்களில் இருந்து இங்கு வந்தவர்கள் தான் ஏராளம்” என்றார்.
“நாங்கள் பூர்விகமாக காவிரி ஆற்றங்கரை ஓரம் உள்ள குமாரபாளையம் ஊரைச் சேர்ந்தவர்கள். எனது 2 வயதிலிருந்து 18 வயது வரை அங்கே நெசவுத்தொழிலைக் கற்றேன். தறி ஓட்டுவேன், வார்ப்பு தயார் செய்வேன், ஸ்பின்னிங் மில் வேலை தெரியும். என் அப்பாவுக்கு நிலங்களில் விவசாயம் செய்ய வேண்டும் என்று பேரவா! அப்போது எங்கள் குடும்பத்தில் சேர்த்து வைத்த பணம் ரூ2800/- ஐ அவர் கையில் கொடுத்து அனுப்பினோம். ஜாகேரி வந்து நிலத்தை தயார் செய்தார். பின் நாங்களும் இணைந்தோம். கடும் உழைப்பு. இன்று நிம்மதியாக எனக்குப் பிடித்த விவசாயத்தை செய்து கொண்டிருக்கிறேன்” என்கிறார்.
“காவிரி கரையோர வாழ்க்கை அற்புதம். நான் சுடுதண்ணீரில் ஒருமுறை கூட நீராடியதில்லை. ஓட்டமாக ஓடி வந்து காவிரியில் ‘டைவ்’ அடித்து குளிப்பதே அன்றாட பழக்கம். இங்கே ஜாகேரி வந்த பிறகு ‘முதியோர் கல்வி திட்டத்தில்” வயதில் பெரியவர்களுக்கு மாலையில் பாடம் சொல்லிக் கொடுக்கும் வேலையும் செய்தேன். சிறு வயதில் தறி ஓட்டும் போது புத்தகத்தை தறி மேல் வைத்து படித்துக்கொண்டே தறியும் சேர்த்து ஓட்டுவேன்” என்றார்.
திருக்குறள் நூலின் மீது அளவற்ற பற்று உடையவராக உள்ளார். தொடர்ந்து பல நூல்களை வாசிக்கிறார். ஒரு மகன் வாடிகன் சிட்டி, கொலம்பியா போன்ற நாடுகளில் பணி செய்துவிட்டு தற்போது ஸ்பெயினில் ‘மாட்ரிட்’ நகரில் பணிபுரிந்து வருகிறார்”.
ஜாகேரியில் உள்ள இவரது தோட்டத்திலிருந்து சிவனசமுத்திர அருவி வெகு அருகில் உள்ளது. காவிரியில் மழைக்காலங்களில் நீர்வரத்து அதிகமாக உள்ள போது அருவியில் நீர் கொட்டும் பேரோசை இவரது வீட்டிலிருந்து நன்கு கேட்கும் என்கிறார். ஒரு மழைக்காலத்தில் இங்கு மீண்டும் செல்ல வேண்டும் என்ற அவா ஏற்படுகிறது.
காவிரியின் ஓசை மக்களின் வாழ்க்கையிலும் இதுபோன்று நல்லோசையாக இசைப்பது இனிதல்லவா? மேலும் பயணிப்போம்!
