அந்தக் கழுகுக் குஞ்சும் அதை நம்பியது. தன்னால் வானத்தில் பறக்க முடியும் என்ற தன் சுயத்தை அறியாமலேயே, தன் வாழ்நாள் முழுவதும் ஒரு கோழியாகவே வாழ்ந்து முடித்தது.
இந்தக் கதைக்கும் ரால்ப் வால்டோ எமர்சனின் பொன்மொழிக்கும் மிக நெருங்கிய தொடர்பு இருக்கிறது. இந்தக் கோழிக் கூட்டம்தான் நாம் வாழும் சமூகம்.
“நீ இப்படித்தான் ஆடை அணிய வேண்டும்”, “இந்த வேலையைச் செய்தால்தான் உனக்கு மதிப்பு”, “இப்படி வாழ்வதுதான் வெற்றி” என உலகம் நம்மைத் தொடர்ந்து ஒரு வட்டத்திற்குள் சுருக்கிக்கொண்டே இருக்கும்.
நமக்குள் ஒரு தலைசிறந்த கலைஞன், ஒரு சிறந்த விளையாட்டு வீரர் அல்லது ஒரு தனித்துவமான படைப்பாளி ஒளிந்திருக்கலாம். ஆனால், சுற்றியுள்ளவர்கள் தங்களின் அளவுகோலை வைத்து நம்மை வேறொருவராக மாற்றத் துடிப்பார்கள்.
அவர்களின் பேச்சைக் கேட்டு நம் இயல்பை அழித்துக்கொண்டால், வானத்தில் கம்பீரமாகப் பறக்க வேண்டிய நாம், மற்றவர்கள் வகுத்த பாதையிலேயே சாதாரணமான ஒரு கோழி வாழ்க்கையை வாழ நேரிடும். உலகம் நம்மை என்னவாக மாற்ற நினைத்தாலும், அதற்கு வளைந்து கொடுக்காமல் நம் சுயத்தோடு இருக்க வேண்டும்.
நம்முடைய மிகப்பெரிய பலமே நமது தனித்துவம்தான். உலகத்தில் உள்ள அனைவரும் ஒரு குறிப்பிட்ட பாதையில் செல்லும்போது, அதையே பின்பற்றி நடப்பது மிக எளிது. ஆனால், ஆயிரம் விமர்சனங்கள் வந்தாலும், “என் மனம் சொல்வதைத்தான் கேட்பேன், நான் நானாகவே இருப்பேன்” என்று உறுதியோடு நிற்பது கடினம். அப்படி நிற்பதுதான் ஒரு மனிதனின் உண்மையான வெற்றி என்கிறார் எமர்சன்.
எனவே, அடுத்தவர்களின் எதிர்பார்ப்புகளுக்காக நம் சிறகுகளை வெட்டிக்கொள்ளக் கூடாது. நம்மை மற்றவர்களோடு ஒப்பிடக் கூடாது. நம் இயல்பான குணங்களை நேசிப்போம். நாம் நாமாக இருப்போம்.
