“இந்தியாவில் தீவிர வறுமை பெருமளவு குறைந்துவிட்டது’ என்ற உலக வங்கியின் சமீபத்திய ‘வறுமை மற்றும் சமத்துவ அறிக்கை’ (Poverty and Equity Brief) தெரிவித்திருக்கிறது.
2011-13 காலகட்டத்தில் 27.1% ஆக இருந்த இந்தியாவின் தீவிர வறுமை விகிதம், 2023-26 நிதியாண்டு முடிவுகளின்படி வெறும் 2.6% ஆகச் சரிந்துள்ளது என்கிறது அந்த அறிக்கை. அதாவது, சுமார் 49.6 கோடி மக்கள் வறுமைக் கோட்டிற்கு மேலே உயர்ந்துள்ளனர் என்பது இதன் பொருள்.
வெறும் வருமானத்தை மட்டும் அளவுகோலாகக் கொள்ளாமல், சுகாதாரம், கல்வி, குடிநீர், மின்சாரம், வீடமைப்பு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ‘பன்முக வறுமைக் குறியீட்டிலும்’ (Multidimensional Poverty Index – MPI) இந்தியா வேகமாக முன்னேறி வருவதாகப் புள்ளிவிவரங்கள் சொல்கின்றன. கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2013-14 முதல் 2025-26 வரை) இந்திய அரசாங்கம் செயல்படுத்திய திட்டங்களும், அணுகுமுறைகளுமே இதற்கு முக்கியக் காரணம் எனப் பொருளாதார வல்லுநர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
வறுமைக் கோட்டைத் தாண்ட உதவிய 5 முக்கியத் தூண்கள்
1. நேரடிப் பணப் பரிமாற்றம் & நிதிச் சேர்க்கை
பிரதமரின் ஜன்தன் திட்டம் (2014): வங்கி வாசலையே மிதிக்காத கோடிக்கணக்கான ஏழை மக்களுக்கு ‘பூஜ்யக் கட்டண’ வங்கிக் கணக்குகள் தொடங்கப்பட்டன.
ஜாம் (JAM – Jan Dhan, Aadhaar, Mobile) திட்டம்: இடைத்தரகர்களின் தலையீடு இன்றி, அரசின் நலத்திட்ட உதவிகள் நேரடியாகப் பயனாளிகளின் வங்கிக் கணக்கிற்கே சென்றடைந்தன. இதனால் போலிப் பயனாளிகள் களையப்பட்டு, நிதி கசிவு தடுக்கப்பட்டது.
2. அடிப்படை உள்கட்டமைப்பும் கண்ணியமான வாழ்வும்
பிரதமரின் ஆவாஸ் திட்டம்: ‘அனைவருக்கும் பாதுகாப்பான வீடு’ என்ற இலக்கோடு ஏழைக் குடும்பங்களுக்கு கான்கிரீட் வீடுகள் கட்டித் தரப்பட்டன.
தூய்மை பாரத இயக்கம்: கிராமப்புற வீடுகள்தோறும் கழிப்பறைகள் அமைக்கப்பட்டதால், சுகாதாரச் சீர்கேடுகளால் ஏற்படும் நோய்கள் தடுக்கப்பட்டு, ஏழைகளின் மருத்துவச் செலவு பெருமளவு குறைந்தது.
உஜ்வாலா திட்டம்: விறகு அடுப்புப் புகையால் சுவாச நோய்களுக்கு ஆளாகி வந்த கிராமப்புறப் பெண்களுக்கு இலவச சமையல் எரிவாயு இணைப்புகள் வழங்கப்பட்டன.
ஜல் ஜீவன் இயக்கம்: கிராமப்புற வீடுகளுக்கும் குழாய் மூலம் பாதுகாக்கப்பட்ட குடிநீர் விநியோகம் உறுதி செய்யப்பட்டது.
