இரண்டு காதல்கள், அதில் நாயகன் உணரும் பாடங்கள் என்ன என்பதைச் சுவாரஸ்யமான ஐடியாவோடு சொல்ல முயன்றிருக்கிறார் இயக்குநர் யுவராஜ் சின்னசாமி. இருபாலருக்குமான கல்லூரியாக மாற்றப்பட்ட பிறகு அங்கு முதல் மாணவனாகச் சேரும் நாயகன், அங்கு அவர் எப்படி இருக்கப்போகிறார் என்கிற தொடக்கக் கதை சுறுசுறுப்போடு பார்க்க வைக்கிறது. பிறகு, நாயகனின் முதல் காதலை வழக்கமான காதல் சினிமா இலக்கணங்களோடு கொண்டு செல்கிறார் இயக்குநர்.
நாயகனுக்கும் – நாயகிக்கும் இடையில் நடக்கும் உரையாடல்கள், எட்டிப் பார்க்கும் பிரச்னைகள், ஆணாதிக்க மனோபாவம் என எல்லாவற்றிலும் புதுமை என்பதே மிஸ்ஸிங்! நாயகிக்கு டாக்சிக் நாயகன் தரும் அழுத்தம் பற்றிப் பேசிய ஐடியாவெல்லாம் ஓகே பாஸ்! ஆனால், அந்த காட்சிகளை விவரிக்கும் இடங்களில் நாயகன் மீது பரிதாபப் பார்வையைக் காட்டுவது ஏன்?! இடையிடையே அதிர்ச்சி அருண் போடும் காமெடி கவுன்ட்டர்கள் மட்டும் திரைக்கதையைச் சோர்வாக்கிடாமல் கூட்டிப்போகின்றன.
இரண்டாம் பாதியில், வேறொரு காதல் கதைக்கு நகர்கிறது படம். அந்த காதல் படலத்தில் நாயகிக்கு நாயகனின் இறந்தகாலம் தொடர்பான பிரச்னை, அடையாளம் குறித்த உரையாடல் மட்டும் புதுசு! அதிலும் நிவேதாவுக்கு எழும் கோபம், அந்த கோபத்திற்குப் பின்னிருக்கும் காரணம் ஆகியவற்றை அவரின் பார்வையிலிருந்து விளக்கிய விதம் சிறப்பு. ஆனால், ஏற்கனவே விளக்கிவிட்ட இந்த விஷயங்களை இன்னும் தெளிவுபடுத்துகிறேன் என சில காட்சிகள் ரிப்பீட் அடிக்கின்றன. வழக்கமான அந்த க்ளைமாக்ஸுக்கும் வலுவான காரணங்கள் சொல்லப்படவில்லை.
