இந்தியாவின் சுதந்திரப் போராட்ட வரலாற்றில் தமிழ்நாட்டின் பங்களிப்பு தனித்துவமானது. ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிரான தமிழகத்தின் எதிர்ப்பு காந்திய காலத்தில் மட்டும் உருவானதல்ல; 18ஆம் நூற்றாண்டிலேயே ஆயுதப் போராட்டங்களாக அது தொடங்கியது. பின்னர் சுதேசி இயக்கம், சட்ட மறுப்பு இயக்கம், உப்பு சத்தியாக்கிரகம், வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம் என சுதந்திரப் போராட்டத்தின் பல்வேறு கட்டங்களிலும் தமிழகத்தைச் சேர்ந்த தலைவர்களும் பொதுமக்களும் தீவிரமாகப் பங்கேற்றனர்.
பூலித்தேவன், வேலுநாச்சியார், வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன், மருது சகோதரர்கள், தீரன் சின்னமலை தொடங்கி வ.உ.சிதம்பரனார், பாரதியார், வாஞ்சிநாதன், திருப்பூர் குமரன், ராஜாஜி, காமராஜர், சத்தியமூர்த்தி உள்ளிட்ட பலர் இந்திய விடுதலைக்காகப் போராடினர்.
18ஆம் நூற்றாண்டிலேயே தொடங்கிய தமிழகத்தின் எதிர்ப்பு
தமிழகத்தில் ஆங்கிலேயர்களின் அரசியல் மற்றும் பொருளாதார ஆதிக்கத்திற்கு எதிரான போராட்டம் காந்திய காலத்துக்கு பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தொடங்கிவிட்டது. பல பாளையக்காரர்களும் உள்ளூர் தலைவர்களும் ஆங்கிலேய ஆதிக்கத்தை ஏற்க மறுத்து ஆயுதம் ஏந்திப் போராடினர். பூலித்தேவன், வேலுநாச்சியார், வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன், மருது சகோதரர்கள், தீரன் சின்னமலை ஆகியோர் இந்த ஆரம்பகால எதிர்ப்பின் முக்கிய முகங்களாகத் திகழ்ந்தனர்.
பூலித்தேவனின் வீர எதிர்ப்பு
நெல்கட்டும்செவல் பகுதியை ஆட்சி செய்த பூலித்தேவன், 18ஆம் நூற்றாண்டிலேயே ஆங்கிலேயர்களின் ஆதிக்கத்திற்கு எதிராக ஆயுதப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்தவர். வெளிநாட்டு ஆதிக்கத்தை ஏற்க மறுத்த அவரது போராட்டம் தமிழகத்தின் ஆரம்பகால ஆங்கிலேய எதிர்ப்புப் போராட்டங்களில் முக்கிய இடம் பெற்றது.
வேலுநாச்சியார் – வீர ராணியின் போராட்டம்
சிவகங்கை அரசியான வேலுநாச்சியார், ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிராகப் போராடிய ஆரம்பகால பெண் ஆட்சியாளர்களில் ஒருவர். தனது கணவர் முத்துவடுகநாத தேவர் கொல்லப்பட்ட பின்னர், இழந்த தனது நாட்டை மீட்க ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிராகப் போராடினார். அவரது படையில் பெண்களும் முக்கிய பங்கு வகித்தனர். குறிப்பாக குயிலி, வேலுநாச்சியாரின் நம்பிக்கைக்குரிய வீராங்கனையாகவும், ஆங்கிலேயர்களின் ஆயுதக் கிடங்கை அழிக்கும் தாக்குதலில் பங்கேற்றவராகவும் வரலாற்றில் குறிப்பிடப்படுகிறார்.
கட்டபொம்மன், மருது சகோதரர்கள், தீரன் சின்னமலை
பாஞ்சாலங்குறிச்சியை ஆண்ட வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன், ஆங்கிலேயர்களின் வரி வசூல் மற்றும் ஆதிக்கத்தை ஏற்க மறுத்து போராடினார். 1799ஆம் ஆண்டு பாஞ்சாலங்குறிச்சி முற்றுகைக்குப் பிறகு கைது செய்யப்பட்ட அவர் கயத்தாற்றில் தூக்கிலிடப்பட்டார். அவரது வீரமும் தியாகமும் தமிழக வரலாற்றில் அழியாத இடம் பெற்றுள்ளன.
அதனைத் தொடர்ந்து சிவகங்கையைச் சேர்ந்த மருது சகோதரர்கள் 1801ஆம் ஆண்டு வெளியிட்ட திருச்சிராப்பள்ளி பிரகடனம் மூலம் ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிராக மக்கள் ஒன்றுபட்டு போராட வேண்டும் என்று அழைப்பு விடுத்தனர். இது தமிழகத்தின் ஆரம்பகால விடுதலைச் சிந்தனையின் முக்கிய வெளிப்பாடாக அமைந்தது. கொங்கு மண்டலத்தின் தீரன் சின்னமலை காவிரி கரை மற்றும் ஓடாநிலை பகுதிகளில் ஆங்கிலேயப் படைகளுக்கு எதிராகப் போரிட்டார். பின்னர் ஆங்கிலேயர்களால் கைது செய்யப்பட்ட அவர் 1805ஆம் ஆண்டு சங்ககிரி கோட்டையில் தூக்கிலிடப்பட்டார்.
வேலூர் சிப்பாய் எழுச்சி
1806ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற வேலூர் சிப்பாய் எழுச்சி, இந்தியாவில் ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிரான ஆரம்பகால முக்கியமான ராணுவ எழுச்சிகளில் ஒன்றாகும். புதிய ஆடை விதிமுறைகள் மற்றும் மத அடையாளங்கள் தொடர்பான கட்டுப்பாடுகள் உள்ளிட்ட நடவடிக்கைகள் இந்திய சிப்பாய்களிடையே கடும் அதிருப்தியை ஏற்படுத்தின. இந்த எழுச்சி விரைவில் அடக்கப்பட்டாலும், ஆங்கிலேய எதிர்ப்பு மனநிலையின் வலிமையை வெளிப்படுத்திய முக்கிய நிகழ்வாக அமைந்தது.
வ.உ.சிதம்பரனாரும் சுதேசி இயக்கமும்
20ஆம் நூற்றாண்டில் தமிழகத்தின் சுதந்திரப் போராட்டம் புதிய வடிவத்தைப் பெற்றது. ஆங்கிலேயர்களின் பொருளாதார ஆதிக்கத்தை எதிர்த்து வ.உ.சிதம்பரனார் சுதேசி ஸ்டீம் நாவிகேஷன் கம்பெனியை தொடங்கினார். இந்தியர்களால் நடத்தப்பட்ட கப்பல் நிறுவனத்தின் மூலம் ஆங்கிலேயர்களின் கடல் வர்த்தக ஏகபோகத்திற்கு அவர் சவால் விடுத்தார். இதற்காக ஆங்கிலேய அரசின் கடும் நடவடிக்கைகளுக்கு ஆளான வ.உ.சி. கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் கடுமையான தண்டனையை அனுபவித்தார். அவரது போராட்டம் தமிழகத்தில் சுதேசி உணர்வை வலுப்படுத்தியது.
பாரதியாரின் எழுத்துப் புரட்சி
சுதந்திரப் போராட்டத்தில் எழுத்தும் வலிமையான ஆயுதமாக இருந்தது. மகாகவி சுப்பிரமணிய பாரதியார் தனது கவிதைகள், கட்டுரைகள் மற்றும் பத்திரிகைப் பணியின் மூலம் தேசிய உணர்வை மக்களிடம் பரப்பினார். ‘இந்தியா’, ‘சுதேசமித்திரன்’ உள்ளிட்ட பத்திரிகைகள் மூலம் ஆங்கிலேய ஆட்சிக்கு எதிரான விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தினார். தேசிய உணர்வுடன் பெண்கள் விடுதலை, சாதி ஒழிப்பு, சமத்துவம் போன்ற சமூகக் கருத்துகளையும் அவர் வலியுறுத்தினார்.
வாஞ்சிநாதன் மற்றும் மணியாச்சி சம்பவம்
1911ஆம் ஆண்டு மணியாச்சி ரயில் நிலையத்தில் திருநெல்வேலி மாவட்ட ஆட்சியர் ராபர்ட் ஆஷை வாஞ்சிநாதன் சுட்டுக் கொன்றார். பின்னர் தன்னைத்தானே சுட்டுக்கொண்டு உயிரிழந்தார். இந்தச் சம்பவம் தமிழகத்தின் புரட்சிகர தேசியவாத வரலாற்றில் முக்கிய இடத்தைப் பெற்றது.
காந்திய காலகட்டத்தில் தமிழகத்தின் பங்கு
மகாத்மா காந்தியின் தலைமையில் சுதந்திரப் போராட்டம் மக்கள் இயக்கமாக மாறியபோது தமிழகமும் தீவிரமாகப் பங்கேற்றது. ராஜாஜி தலைமையில் 1930ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற வேதாரண்யம் உப்பு சத்தியாக்கிரகம், உப்பு சட்டத்திற்கு எதிரான தமிழகத்தின் முக்கியப் போராட்டமாக அமைந்தது. திருச்சியிலிருந்து வேதாரண்யம் நோக்கி நடைபெற்ற இந்தப் பயணம் காந்திய சத்தியாக்கிரகத்தின் முக்கிய அடையாளமாக மாறியது.
திருப்பூர் குமரன் – கொடிகாத்த குமரன்
தமிழகத்தின் சுதந்திரப் போராட்ட வரலாற்றில் தேசியக் கொடியுடன் இணைந்து நினைவுகூரப்படும் வீரர் திருப்பூர் குமரன். அவரது இயற்பெயர் குமாரசாமி. திருப்பூரில் பிறந்த அவர் இளம் வயதிலேயே தேச விடுதலை இயக்கத்தின் மீது ஈர்ப்பு கொண்டார்.
1932ஆம் ஆண்டு சட்ட மறுப்பு இயக்கத்தின் போது ஆங்கிலேயர்களின் தடையை மீறி தேசியக் கொடியை ஏந்தியபடி போராட்டத்தில் பங்கேற்றார். போராட்டக்காரர்கள் மீது காவல்துறையினர் தடியடி நடத்தியபோது, குமரன் கடுமையாகத் தாக்கப்பட்டார். இருந்தபோதிலும், தனது கைகளில் இருந்த தேசியக் கொடியை கீழே விழ விடாமல் இறுகப் பற்றியபடியே போராடினார். பின்னர் அவர் உயிரிழந்தார்.
உயிர் பிரியும் தருணத்திலும் தேசியக் கொடியை விடாமல் காத்ததால் அவர் ‘கொடிகாத்த குமரன்’ என்று வரலாற்றில் நிலைத்தார். அவரது தியாகம் தமிழகத்தில் தேசப்பற்று மற்றும் தேசியக் கொடியின் மீதான மரியாதையின் அடையாளமாக இன்றும் நினைவுகூரப்படுகிறது.
தமிழகப் பெண்களின் பங்களிப்பு
சுதந்திரப் போராட்டத்தில் தமிழகப் பெண்களும் முக்கிய பங்காற்றினர். தில்லையாடி வள்ளியம்மை, அம்புஜத்தம்மாள், கே.பி.ஜானகி அம்மாள் உள்ளிட்ட பல பெண்கள் தேசிய இயக்கங்களில் பங்கேற்றனர். தில்லையாடி வள்ளியம்மை தென்னாப்பிரிக்காவில் காந்தி முன்னெடுத்த போராட்டங்களில் பங்கேற்று சிறைத் தண்டனையும் அனுபவித்தார்.
காமராஜர் மற்றும் சத்தியமூர்த்தி
தமிழகத்தில் காங்கிரஸ் இயக்கத்தை மக்களிடம் கொண்டு சென்ற முக்கிய தலைவர்களில் சத்தியமூர்த்தியும் காமராஜரும் இடம்பெற்றனர். சத்தியமூர்த்தி தனது பேச்சாற்றல் மற்றும் அரசியல் செயல்பாடுகள் மூலம் தேசிய இயக்கத்தை வலுப்படுத்தினார். காமராஜர் இளம் வயதிலேயே சுதந்திரப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டு சிறை சென்றதுடன், கிராமப்புற மற்றும் ஏழை, எளிய மக்களிடையே தேசிய உணர்வை கொண்டு சென்றார்.
வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம்
1942 ஆகஸ்ட் 8ஆம் தேதி பம்பாயில் நடைபெற்ற அகில இந்திய காங்கிரஸ் கூட்டத்திற்குப் பிறகு மகாத்மா காந்தி ‘வெள்ளையனே வெளியேறு’ இயக்கத்திற்கு அழைப்பு விடுத்தார். இந்தியாவை விட்டு பிரிட்டிஷ் ஆட்சி வெளியேற வேண்டும் என்பதே இதன் முக்கிய கோரிக்கையாக இருந்தது.
இரண்டாம் உலகப் போரில் இந்தியர்களின் கருத்தைக் கேட்காமல் இந்தியாவை ஈடுபடுத்திய பிரிட்டிஷ் அரசின் நடவடிக்கைக்கு காங்கிரஸ் எதிர்ப்பு தெரிவித்திருந்தது. இந்தியாவின் சுதந்திரம் குறித்து உறுதியான வாக்குறுதி அளிக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் முன்வைக்கப்பட்டது. பிரிட்டிஷ் அரசு அதற்கு தயாராகாத நிலையில் போராட்டங்கள் தீவிரமடைந்தன. தமிழகத்திலும் மாணவர்கள், தொழிலாளர்கள், அரசியல் செயற்பாட்டாளர்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு தரப்பினர் இயக்கத்தில் பங்கேற்றனர்.
தமிழகத்தின் அழியாத பங்களிப்பு
தமிழகத்தின் சுதந்திரப் போராட்ட வரலாறு பல நூற்றாண்டுகளைக் கடந்து விரிந்துள்ளது. ஆயுதப் போராட்டங்களில் பூலித்தேவன், வேலுநாச்சியார், கட்டபொம்மன், மருது சகோதரர்கள், தீரன் சின்னமலை போன்றோர் முன்னோடிகளாக இருந்தனர். பின்னர் வ.உ.சி., பாரதியார், சுப்பிரமணிய சிவா, வாஞ்சிநாதன் உள்ளிட்டோர் சுதேசி மற்றும் தேசிய உணர்வை வளர்த்தனர்.
காந்திய காலகட்டத்தில் ராஜாஜி, திருப்பூர் குமரன், தில்லையாடி வள்ளியம்மை, காமராஜர், சத்தியமூர்த்தி உள்ளிட்டோர் முக்கிய பங்களிப்பை வழங்கி மாணவர்கள், தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள், பெண்கள், எழுத்தாளர்கள், பத்திரிகையாளர்கள், கலைஞர்கள் என பல்வேறு தரப்பினரும் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் இணைந்தனர்.
சுதந்திரம் என்பது ஒரே நாளில் கிடைத்த வெற்றி அல்ல. பல தலைமுறைகளின் போராட்டம், தியாகம், சிறைவாசம் மற்றும் உயிரிழப்புகளின் விளைவாக இந்தியா விடுதலை பெற்றது. அந்த நீண்ட போராட்டப் பாதையில் தமிழகத்தின் வீரர்களும் தலைவர்களும் பொதுமக்களும் பதித்த தடம் அழியாதது. பூலித்தேவன் முதல் கொடிகாத்த குமரன் வரை, வேலுநாச்சியார் முதல் தில்லையாடி வள்ளியம்மை வரை, வ.உ.சி. முதல் காமராஜர் வரை எண்ணற்ற தமிழர்களின் பங்களிப்பு இந்திய விடுதலை வரலாற்றில் என்றும் நினைவுகூரப்பட வேண்டும்.
