Doctor Vikatan: பிசிஓடி பிரச்னைக்குத் தீர்வே இல்லை என்று சொல்கிறார்களே, அது உண்மையா… பிசிஓடி இருந்தால் குழந்தை பிறக்காது என்ற தகவலும் உண்மையா… மருந்து, மாத்திரைகள் இல்லாமல், இந்தப் பிரச்னைக்கு வேறு தீர்வுகள் உண்டா…. பிசிஓடி வர என்ன காரணம்… இதற்கும் இன்சுலின் எதிர்ப்புத்தன்மைக்கும் என்ன தொடர்பு… எனக்கு பிசிஓடி இருந்தால் என் குழந்தைக்கும் அந்த பாதிப்பு வருமா?
-Sushmi, விகடன் இணையத்திலிருந்து
பதில் சொல்கிறார், கோவை, கிணத்துக்கடவைச் சேர்ந்த மகப்பேறு மருத்துவர் ஸ்ரீதேவி.
பிசிஓடி பாதிப்பு என்பது பலரும் நினைத்துக்கொண்டிருக்கிற மாதிரி ஆயுள் தண்டனை எல்லாம் இல்லை. அந்த பாதிப்பு இருந்தால் குழந்தையே பிறக்காது, குணப்படுத்தவே முடியாது என்பதை எல்லாம் அப்படியே 100 சதவிகிதம் நம்பத் தேவையில்லை. அது வளர்சிதை மாற்றம் மற்றும் ஹார்மோன் சமநிலையின்மை தொடர்பான பிரச்னைதான். பிசிஓடி பாதிப்பை ‘பாலிஎண்டோக்ரைன் மெட்டபாலிக் ஓவரியன் சிண்ட்ரோம்’ (Polyendocrine Metabolic Ovarian syndrome- PMOS) என்ற புதிய பெயரில் குறிப்பிடுகிறது மருத்துவ உலகம்.
பிசிஓடி பாதிப்பை பெரும்பாலும் வாழ்வியல் முறை மாற்றங்கள் மற்றும் உணவியல் மூலம் ரிவர்ஸ் செய்ய முடியும். பிசிஓடி பாதிப்புள்ள பெண்களால் இயற்கையாகக் கருத்தரிக்கவும், ஆரோக்கியமான குழந்தை பெறவும் முடியும். பிசிஓடி பாதிப்பில் ஓவுலேஷன் எனப்படும் அண்டவிடுப்பு நடப்பதில்லை அல்லது தாமதமாக நடக்கிறது. வாழ்வியல் முறை மாற்றங்கள், உடல் எடையைச் சரியாக வைத்திருப்பது, இன்சுலின் எதிர்ப்புத்தன்மையைக் குறைப்பது, தினமும் இரவில் 7- 8 மணி நேரம் தூங்குவது, ஸ்ட்ரெஸ் இல்லாமல் பார்த்துக்கொள்வது போன்றவற்றின் மூலம் அண்டவிடுப்பு என்பது இயல்பாக நடக்கும்.
குறிப்பாக, உடல் எடையில் 5 சதவிகிதத்தைக் குறைத்தால்கூட, பிசிஓடி பாதிப்புள்ளவர்களுக்கு இயற்கையான அண்டவிடுப்பு நிகழும் வாய்ப்புகள் அதிகரிக்கும். அதன் பிறகு இயற்கையாக கருத்தரித்தலும் நிகழும்.
இன்சுலின் என்ற ஹார்மோன், நம் உடலில் உள்ள குளூக்கோஸை பேலன்ஸ் செய்வதற்காகச் சுரக்கிறது. இன்சுலின் சுரக்கும்போது நம் ரத்தத்தில் உள்ள குளூக்கோஸ் அளவு நார்மலாகிறது. சர்க்கரைச்சத்து அதிகமுள்ள உணவுகளைத் தொடர்ந்து சாப்பிடும்போது, நம் உடலில் இன்சுலின் அதிகம் சுரக்கும். ஒரு கட்டத்தில் எவ்வளவு இன்சுலின் சுரந்தாலும் ரத்தத்தில் உள்ள குளூக்கோஸை கட்டுப்படுத்தும் தன்மை குறையும்.
இதைத்தான் ‘இன்சுலின் ரெசிஸ்டன்ஸ்’ ( insulin resistance ) என்று சொல்கிறோம். இதில் இன்சுலின் சரியாக வேலை செய்ய முடியாததால், இன்சுலின் ரெசிஸ்டன்ஸ் ஏற்பட்டு, இன்சுலின் அதிகமாகச் சுரந்துகொண்டே போகும். இதை ‘ஹைப்பர் இன்சுலினீமியா’ (Hyperinsulinemia ) என்று சொல்கிறோம். இன்சுலின் அதிகம் சுரக்கும்போது, அது சினைப்பைகளைத் தூண்டி, ஆண் ஹார்மோன்களான ஆண்ட்ரோஜென்களை அதிகம் உற்பத்தி செய்ய வைக்கிறது.
இதனால்தான் பீரியட்ஸ் சுழற்சி முறை தவறுவது, முகத்தில் பரு, முகத்தில் ரோம வளர்ச்சி, உடல் எடை அதிகரிப்பது, அண்டவிடுப்பு நிகழாமல் போவது போன்றவை எல்லாம் ஏற்படுகின்றன.
பிசிஓடி அல்லது பிசிஓஎஸ் என்பது மகப்பேறு தொடர்பான பிரச்னை மட்டுமல்ல. நம் உணவுமுறை, உடல் எடை, ஸ்ட்ரெஸ் அளவு, தூக்கம் என எல்லாவற்றையும் பொறுத்தது. பிசிஓடி பாதிப்பானது பரம்பரையாகவும் பாதிக்கலாம். ஆனால், அது அப்படி பாதித்தே தீர வேண்டும் என்ற கட்டாயமில்லை. உங்கள் அம்மா, அக்கா போன்றோருக்கு அந்த ஜீன் இருந்தாலும், அது உங்களை பாதிக்காமலிருக்க வாழ்வியல் மாற்றங்கள் உதவும்.
பேலன்ஸ்டு உணவுகளைச் சாப்பிடுவது, அதிக இனிப்புள்ள மற்றும் பதப்படுத்திய உணவுகளைத் தவிர்ப்பது, ஸ்ட்ரெஸ் இல்லாமல் இருப்பது, உடலியக்கம், உடற்பயிற்சி செய்வது போன்றவை அதற்கு உதவும். அதே போல உங்களுக்கு பிசிஓடி இருந்தால் உங்கள் குழந்தைக்கும் கட்டாயம் வர வேண்டும் என அவசியமில்லை. மேற்குறிப்பிட்ட வாழ்வியல் மாற்றங்களைப் பின்பற்றி அவர்களும் அதிலிருந்து விலகி இருக்கலாம்.
மருந்துகள் எடுப்பதன் மூலம் இன்சுலின் எதிர்ப்புத்தன்மை பாதிப்பைக் குறைக்கலாம். பீரியட்ஸை ஒழுங்குபடுத்தலாம். மருந்துகள் என்பவை தற்காலிக தீர்வுதான். மேற்குறிப்பிட்ட வாழ்வியல் மாற்றங்கள் மட்டும்தான் நிரந்தர தீர்வு.
உங்கள் கேள்விகளை கமென்ட் பகுதியில் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள்; அதற்கான பதில்கள் தினமும் விகடன் இணையதளத்தில் #DoctorVikatan என்ற பெயரில் வெளியாகும்.
